VirusF!@t 的个人资料ReTuRn Of ViRuSF!@T照片日志列表 工具 帮助

VirusF!@t

职业
兴趣
My Dogs  
第 1 张,共 3 张

ReTuRn Of ViRuSF!@T

没有添加内容。
6月3日

กลับมาแล้ววว.....หลังจากผ่านไปเกือบ 8 เดือน

     HeLLo....กลับมาอีกแล้วจ้า หลังจากหายไปนานช่วงที่ผ่านมาก็กำลังกลุ้มใจกับที่ทำงานเก่า
จนสุดท้ายตัดสินใจออกจนได้...ตอนแรกก็เสียดายนะ ไม่อยากออก เพราะทั้งตัวบริษัทก็มั่นคงและเพื่อนร่วมงานก็ดี
เงินเดือนก็ดี (และปรับเงินขึ้นอีกตอนที่เราจะออก...เซง) ตอนแรกว่าจะทนอยู่ แต่ไม่ไหวจริงๆ โดยลูกค้าโขกสับ
ใช้งานอย่างบ้าคลั่ง...แต่ก็เอาเหอะ ที่เล่ามามันเหตุการณ์ตั้งแต่ มกราที่ผ่านมาละ
    ถึงตอนนี้...ได้งานใหม่แล้วว ยอมรับเลยว่าดีกว่าที่เก่ามากๆ ทุกๆอย่างทั้ง ตำแหน่งหน้าที่ จากที่เคยต้องไปเอาใจลูกค้า
ตอนนี้กลับกัน ต้องมีคนมาเอาใจเราบ้างละ5555+ (แอบสะใจ) ที่ทำงานก็ใกล้บ้านดี..แต่ก็ยังไปสาย  งานก็ไม่กดดันทำไปเรื่อยๆ  สบายกว่าที่เก่าเยอะเลย ได้ยังรู้จักคนมากหน้าหลายตาและสังคมที่หลากหลาย สร้างประสบการณ์ให้ชีวิตได้เอยะเลย...
ทำให้ลืมความเสียดายจากที่ทำงานเก่าไปได้เลย เฮ้อ...จริงๆอย่ากเม้าอีกนะเนี๊ยะ แต่ไว้วันหลังดีกว่าเนอะ   
 
ป.ล. ไม่ได้เข้า Space นานมันมีไรเปลี่ยนบ้างอ่ะ ใครรู้บอกหน่อยนะ
    
11月11日

7 เดือนผ่านไป.......

     ลับมาอีกครั้งตามใจเรียกร้อง.....หายหน้าหายตาไปนาน
ไม่น่าเชื่อ 7เดือนผ่านไปช่างไวเหลือเกิน ไม่ได้ไปไหนหรอก
ได้สัมผัสชีวิตทำงาน เลยไม่มีเวลาว่างมาอัพสเปซซะที
ทำงานทำไมมันเหนื่อยแบบนี้วะ เหนื่อยทั้งกายและใจ
เข้าใจความรู้สึกทันทีว่าทำไมตอนเรียนอยู่มีแต่คนบอกว่า
  "เรียนมหาลัยเป็นช่วงที่สนุกที่สุดในชีวิต" 
ฉะนั้นใครเรียนอยู่ก็เรียนไปเรื่อยๆ อย่าจบมันเลย 555+  
 ไม่รู้นึกยังงัยอยู่ดีดีก็อยากอัพสเปซตอนตี 1 ก็มันนอนไม่หลับนี่หว่า...
    
     ช่วงนี้ชีวิตทำไมมันแปลกๆยังงัยก็ไม่รู้ มีปัญหามากมาย
ทั้ง งาน ทั้งเรื่องส่วนตัว พร้อมใจกันเข้ามา บางครั้งมันก็ท้อมากจนไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น
แต่ก็ได้กำลังใจจากคนรอบข้างนะแหละ ทำให้ดีขึ้น(รึป่าว)
ไม่ได้เขียนนานไม่รู้จะเขียนไรละวันหลังมาใหม่ละกันนะ...บะบายย  
 
 
3月26日

อยากทำงาน

        กลับมาอีกครั้งหลังจากหายไปนานเดือนกว่าๆ

     จริงๆก็ไม่ได้หายไปไหนหรอก ก็นั่งๆนอนๆ

     อยู่แถวนี้แหละ ตอนแรกปิดเทอมก็ว่าจะไปทะเล

     กับเพื่อนๆนะแหละ สุดท้ายก็เป็นไปตามคาด

     นั่นก็คือ..........ล่ม เพราะแต่ละคนว่างไม่ตรงกัน

     อีกคนก็จะสมัครงาน อีกคนก็เรียนภาษาญี่ปุ่น

     ที่ตอนจบขยันกันเชียวนะเพื่อนกรู ตอนเรียน

     ไม่เห็นมันเป็นแบบนี้เลยวะ...

        เอาละตอนนี้ก็หางานๆๆๆ กำลังเป็นโรคอยากทำ

     งาน ตอนนี้ก็ได้แต่ส่งจดหมายสมัครงานอย่าง

     เดียวเลย เพราะยังไม่มันใจแบบ walk-in 

     นี้ก็ได้ไปสอบข้อเขียนมา 2 ที่ละ ที่แรกเป็น       

     บริษัทมือถือแห่งหนึ่ง ปรากฏว่าก็เงียบ...

     แอบเคืองอ่ะ...แต่ก็ช่างมัน ที่ที่สอง ไปสอบ

     ข้อเขียนที่บริษัท Shiping แห่งหนึ่ง เห็นบริษัท

     แล้วอยากทำงานมากๆ เค้านัด 9 โมง ไปถึง

     พอดีเลย ตอนแรกนึกว่าจะไว ปรากฏว่า 11 โมง

     กว่าจะเสร็จ คิดว่าทำข้อเขียนเค้าได้พอสมควร

     ก็ได้แต่หวังว่าจะโทรกลับมาเรียกไปสัมภาษณ์

     ตอนนี้โทรศัพท์ห้ามห่างตัวเลย ปกตินอนจะต้องปิด

     เสียง เพราะกลัวคนโทรมาปลุก  ตอนนี้เปิดเสียง

     ตลอด ขนาดเข้าห้องน้ำยังต้องเอาโทรศัพท์เข้า

     ไปด้วยเลย เอาวะ เพื่องาน ตอนนี้ก็อยากทำงาน

     มากกกกกกก.....แต่ก็หวังว่าพอทำไปสักพักแล้ว

     ห้ามเบื่อนะเฟ้ย...พอละ ถ้าได้งานเมื่อไหร่เดี๋ยวมา

     เขียนใหม่นะ...บายยยย

 

2月17日

จบแล้ว(หรอวะกรู)

 

 

 

  

          วันนี้ก็ตื่น(สาย)ตามปกติ ก่อนออกไปเรียนแวะกดเงินหน้าหมูบ้าน

     ตอนกดก็ทิ้งสลิปใบเก่าไป จะเก็บใบใหม่ไว้ พอกดเงินเส็ดก็มาดูสลิป

     ก็เฮ้ยยย...ทำไมเงินกรูหายไปวะ แล้วความงกเงินก็ขึ้นสมอง     

     สายตาจ้องมองไปที่ถังขยะที่ทิ้งสลิปใบเก่าแล้วก็มองซ้ายมองขวา

     เอาวะ ไม่ค่อยมีคน ก็เอามือคุ้ยๆเขี่ยๆหาสลิปที่ทิ้งจนเจอ...หุหุ

     เพื่อที่จะได้เอาไปให้ธนาคารดู จากนั้นเราก็เปิดกระเป๋าดูไปดูมา

     ปรากฏว่าอันที่ทิ้งไปมันเป็นของเก่านานมากกกอ่ะ ส่วนอันใหม่

     มันอยู่ในกระเป๋าและเงินก็ไม่ได้หายไปไหน...55555

     (บ้าป่าวว่ะไอเฟียตเอ้ยย)
          เอาละที่เขียนมานะนอกเรื่องทั้งนั้นนนนมาเข้าเรื่องดีก่า 

     วันนี้ป็นวันสุดท้ายของการเรียนในชีวิตมหาลัยแล้วอ่ะ

     อาทิตย์หน้าก็จะสอบแล้ว...และจบแล้ว ทำให้อดนึกย้อน

     กลับไปตอนปี 1 ไม่ได้ ตอนนั้นไปเรียนไม่มีเพื่อนสักคน

     ในใจก็คิดว่า กูจะมีคนคุยด้วยไหมว้าาา....แต่ก็โชคดีเจอเพื่อน

     ดีดีตั้งหลายคน เลยช่วยกันเรียน ช่วยกันลอก และช่วยกันชวนโดด

     จนมาถึงวันนี้ได้...

          ตอนประมาณปี 1 ปี 2 ยังคิดอยู่เลยว่าเมื่อไหร่หว่าที่กรูจะจบสักที

     อยากทำงานมีเงินใช้กะเค้าบ้าง พอตอนปี 3 ความความรู้สึกเปลี่ยน

     ทันที่ว่า แมร่งงง กูจะจบแล้วหรือวะ ยังไม่อยากทำงานเลยอ่ะ

     จนมาถึงปัจจุบัน ไม่อยากจบเลยอ่ะๆๆ เพราะมันเหมือนต้องเริ่มกลับไป

     นับหนึ่งใหม่อีกครั้ง ชีวิตการทำงาน

     ถึงตอนนี้นั่งหาที่สมัครงานทุกวัน ที่ไหนรับ ส่งอีกสารไปแบบไม่รีรอ

     ทันที แบบว่าซื้อซองส่งเอกสารไว้เป็นโหลอ่ะ  ส่วนแบบ walk-in เอา

     ไว้ก่อนยังไม่มั่นขนาดนั้นอ่ะ แล้วก็ซื้อเสื้อซื้อกางเกงรองเท้าหนัง

     (ป๊ะป๋าเป็นสปอนเซอร์อ่ะ) ไว้ไปสมัครงาน(ขี้เห่อนิดๆ)

     อยากจบแล้วทำงานเลยอ่ะไม่อยากอยู่บ้านเฉยๆน่าเบื่อ เพื่อนบางคน

     แม่งก็ได้มาละเร็วจริงๆแถวเงินดีอีกต่างหาก (อิจฉานะเฟ้ย)

     นี่พยายามบอกตัวเองนะว่า พยายามอย่าเลือกงานมาก แต่พอเอาเข้า

     จริงก็เลือกหน่อยๆล่ะวะ

          เฮ้อออ...อยากให้ในเร็ววันนี้มีโทรศัพท์มาเรียกไปสัมภาษณ์

     จังเลยอ่ะ ได้หรือไม่ก็ช่างอย่างน้อย ก็มีกำลังใจที่เค้าเรียกไปละนะ

     เอาเหอะ เกือบลืมไป ยังงัยๆก็ยังไม่ได้สอบ final เลย...555

     เหลืออีกตั้ง 3 วิชา

 

 

2月6日

กลับมา(ตามคำเรียกร้อง)...

ละแล้วก็ได้ฤกษ์งามยามดีกลับมาอัพสเปซสักที...หุหุ

หลังจากที่โดนพี่ๆน้องๆแถวนี้มาเม้นว่าเมื่อไหร่จะอัพสเปซ

กลับมาคราวนี้กลับมาพร้อมกับเดือนแห่งความรักเลย

ที่จริงไม่ได้หายไปไหนหรอกแต่เมื่ออาทิตย์ก่อนโน้นนน สเปซมันล่ม

เลยเซ็งๆ ขี้เกียจเขียนอ่ะ อีกอย่างช่วงนี้เบื่อๆ เกิดจาก

อยู่บ้านมากไป+กำลังจะจบ คิดว่ากรูจะหางานได้ไหมวะ 

นี่ก็เหลืออีก 2 อาทิตย์หรือประมาณ 14 วันชีวิตในวัยเรียน

กำลังจะผ่านไปคิดแล้วก็ดีใจที่เราผ่านอีกช่วงของชีวิตได้

อีกใจนึกก็รู้ใจหาย 4 ปี ในมหาลัยมันช่างผ่านไปไวเจงๆ คิดถึงเพื่อนอ่ะ T-T

 

ฮ้อๆๆ...จะเขียนไรดีวะกรู 555 นึกไม่ออกอ่ะ ที่มาเขียนนี้แบบว่า

ไปกัดคนแถวนี้ไว้งัยว่าดองสเปซ พวกขี้เกียจ ที่นี้เข้าตัวเองเลย

เข้าใจคนที่ดองว่ามันไม่มีอารมณ์กับเรื่องจะเขียนเป็นยังงัย

 

มื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาเอาคอมไปซ่อมที่เซียร์ เนื่องจากความฉลาด

ของข้าพเจ้าเอง ซื้อ DVD r/rw มาใส่ ดันใส่ผิดคอมเปิดไม่ได้ซะงั้น

เลยเสียตัง 500 ค่าซ่อม เสร็จกลับบ้าน ดันเพลงไม่เสียงมีอีก

ยกกลับไปที่ร้านอีกรอบ แม่งเซ็งจิต เสียดายค่า taxi อ่ะ

 พอวันเสาร์ก็ออกจากบ้าน(อีกแล้ว)ไปดูหนังเรื่อง Memoirs of a Geisha

นั่งดูปวดฉี่มากอ่ะ เข้าไป 15.30 ออกจากโรงหนัง เกือบทุ่ม

ถ้าใครชอบหนังสวยๆงามๆ แบบวัฒนธรรมตะวันออกก็ไม่ควรพลาด 

พอละจบเรื่องเขียนมันดื่อๆนี่แหละ ว่างๆเดี๋ยวมาใหม่

 

ปล.   ขอบคุณคุณแมวที่ทำรูปให้

ปล.1 ขอบคุณคุณแมวที่สะกดคำว่า "ฤกษ์"

ปล.2 ขอบคุณคุณแมวที่สะกดคำว่า "Memoirs of a Geisha"

ปล.3 ไอ้คุณแมวมันทวงความดีความชอบเลยเขียนถึง  

1月25日

หมอดู...ดูหมอ

 

 

 

 

 

แหะๆ  กลับมาอัพอีกครั้งที่จริงก็ไม่รู้จะอัพอารายดี
เพระช่วงนี้(โดนทิ้ง)อยู่แต่บ้าน เลยเซ็งๆ ไม่มีอารายมาเขียน
แต่ก็ไม่อยากทิ้งไว้นานกลัว เปิดมาแมงมุมเกาะ หนูวิ่ง
แบบว่าสเปซเน่าไปแล้ว...นี่ไม่ได้ว่ากระทบใครนะเฟ้ย
เอาล่ะก็นั่งนึกว่าเขียนไรดีหว่า คิดไปคิดมาก็มีไอ้เรื่องนี้แหละ
เออ...บอกไว้ก่อนว่าที่เขียนไม่ใช่ไม่เชื่อหรือดูถูกในอาชีพนี้นะครับ
เอาแบบว่านี่เป็นประสบการณ์ส่วนตัวมาเล่าให้ฟังหนุกๆละกัน
 
ช่วงนี้เพื่อนๆในกลุ่มกำลังบ้าดูหมอที่ไหนว่าดีไปหมด
ตั้งแต่ที่ วังหลังจนถึงบางกะปิไปถึงหน้าราม ก็สามารถไปดูได้
(ทีเรียนกรูไม่ค่อยจะเห็นหัว)...บางทีมีโปรโมชั่นด้วย ทำอย่างกะมือถือนะ
ส่วนมากไอ้พวกนี้(เพื่อนผมนะ)ก็ดู แต่เรื่องความรัก
หมอดูสมัยนี้เค้าพูดจาตรงไปตรงมาจริงๆประเภทฟังแล้วอึ้งๆอยู่
ใจก็อยากไปดูนะแต่เสียดายตังอยู่อ่ะตั้ง 200-300 อ่ะ
อีกอย่างถ้าหมอดูเค้าทักว่าดวงดีก็ดีไปสบายใจ
แต่ถ้าเค้าทีกว่าจะโชคไม่ดีจะพาให้เรากลุ้มใจไป+คิดมากไปเปล่าๆ
ตรงนี้จะว่าหมอดูก็ไม่ได้เพราะเค้าก็ทักตามที่เค้าเห็นอ่ะนะ
แทนที่จะคิดมากสู้เอาเวลาตรงนี้มาทำวันนี้ให้ดีดีกว่าใช่มะครับ..อิอิ
 
เมื่อก่อนตอนเด็กไปไปเดินเที่ยวกับแม่แล้วก็พี่ชาย(ญาติๆอ่ะ)
เดินไปเดินมาก็เดินผ่านร้านหมอดูก็มีคนเรียกหน้าร้านให้เข้าไปดู
แม่ก็บอกไม่ดูหรอกจะกลับบ้านละ ไอ้นี่ก็คะคั้นคะยอให้ดู
สุดท้ายมันบอกว่าดูฟรีๆไม่เสียตัง ด้วยความที่ไอ้คนนั้นมันรบเร้า
ก็เลยดูก็ดู เราก็เข้าไปกับแม่ ตอนนั้นยังเด็กไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่
ดูไปดูมาหมอก็ทักว่า แฟนหน้าตาดีนะยังเด็กอยู่เลย
แล้วหมอก็ชี้ไปที่พี่ชายที่มาด้วยกัน  -_-"  แม่ก็ยิ้มๆ
สุดท้ายพอดูจบแม่ก็จะลุก หมอดูเค้าก็บอกว่าเดี๋ยวจ่ายค่าอะไรสักอย่าง
แม่ชั้นก็อ้าวๆๆๆๆ...ก็ไอ้คนหน้าร้านมันบอกฟรีนี่หว่า
แล้วที่นี้จะมาเสียตัง แม่ด่าเป็นชุดอ่ะ คนจะกลับบ้านมารบเร้าให้ดูเลยมา
ยังจะมามั่วอีก นั่นแหละคือประสบการณ์ครั้งแรกและครั้งเดียว
ที่ได้สัมผัสกับคำว่า.....หมอดู

ป.ล. คุณแมวทำรูปให้ ทำเองมะเป็นอ่ะ  

 

1月20日

ง่วงๆ+มึนๆ...

วันนี้ตื่นสาย ตามที่ตั้งใจไว้..หุหุ ตื่นมาแล้วก็ลังเลอยู่สักพัก
ว่าจะไปเรียนรึว่านอนอยู่บ้านดีวะ...แม่งง่วงสุดๆอ่ะ
ก็นอนตึกตื่นสายเกือบทุกวัน พอมีเรียนเช้าวันนี้เลยนอนไม่หลับเลย
กว่าจะหลับก็เล่นไปซะตี 3 กว่าๆ (แม่กลับมาจากเล่นไพ่พอดี )
ตื่น 6 โมง...โอ๋แม่เจ้า นอน 3 ช.ม. แถมวันนี้เลิก 16.30 อีก กูสลบแน่ๆ
สุดท้ายลุกไปเรียน กลัวไม่ได้คะแนน (ตอนอาบน้ำขอบตากรูแพนด้าเรียกพี่เลยอ่ะ)
ไปถึงมหาลัย อาจารย์ที่รักก็เช็คแต่ชื่อ ไม่ยอมตรวจงานซะงั้น
ไอ้เพื่อนที่รัก ก็เสือกเมาค้างจากทองหล่อเมื่อคืน ปิดมือถือหนีกรูซะงั้น  
กรูอยากรู้ว่า.................................จามาทามายว่ะ
 
อนเที่ยงนั่งกินข้าว เพื่อนๆก็เม้าท์เรื่องไปเที่ยวเมื่อคืน
สภาพแต่ละคน...ดูไม่ได้เลยยย...นี่หรือเพื่อนกรู
ทำไมช่างต่างกับคนเรียบร้อยอย่างเราเช่นนี้ 555
นั่งคุยตั้งแต่สิบเอ็ดโมงจนบ่ายสองอ่ะ ไม่รู้คุยไรกันนักหนา
ก็ไปเรียนการแปล เรียนไป ขำไป ง่วงไป (ไหวป่าววะ)
อาจารย์บอกว่าใครไปงานบายเนียร์ ให้ 5 คะแนน
ตอนแรกไม่ได้สนใจอะไรมาก แต่คิดไปคิดมา
อ้าว.........แม่งงานบายพวกกรูนี่หว่า (ลืมไปว่าแก่)  
แต่ยังงัยก็คงไม่ไปอ่ะ งานจัดในเมือง บ้านกรูอยู่บ้านนอก ใกล้กันซะที่ไหน
 
ลิกเรียนเสร็จกลับบ้าน ถึงบ้านอาบน้ำแต่วันเลย เตรียมตัวนอน
ง่วงก็ง่วงแต่มันเพิ่ง 2 ทุ่ม นอนไปต้องตื่นกลางดึกแน่ๆ
เลยตื่นมา 4 ทุ่มคุณแมวโทรมาปลุก ตื่นมามึนๆเบลอ แล้วก็หิวซะงั้น
ลงไปกิน TIM TAM(ขนมชนิดหนึ่ง) กับน้ำส้ม อร่อยเชียว (ไม่ได้โฆษณานะเฟ้ย)
ก่อนนอนก็ มาอัพสเปซดีก่าเผื่อมีคนคิดถึง...อิอิ
แล้วก็เข้านอนตอนแม่เลิกเล่นไพ่พร้อมกับพ่อเลิกงาน  
 
 
ป.ล.   เล่นครอสเวิดแพ้คนแก่อ่ะ
ป.ล.1 ใครมาเม้นคนที่ 9 จะได้แฟนไวๆ...อิอิ